Vergoeding van werkelijk geleden inkomensschade moet de norm worden bij de toepassing van de kantonrechtersformule. Dit dient de rechtsgelijkheid en stimuleert een goed functionerende arbeidsmarkt. Vorig jaar stelden wij dat de aanpassing van de kantonrechtersformule een gemiste kans was (FD 8 januari 2009). De bijdrage van Petra Willems sluit daar naadloos bij aan (FD 11 februari). Haar standpunt is dat een werknemer niet beter hoeft te worden van zijn ontslag. Stimuleren van een goed functionerende arbeidsmarkt via beperking van de ontslagvergoeding tot de feitelijk geleden schade is echter onvoldoende effectief.

Werknemers moeten ook gestimuleerd worden tot een snelle werkhervatting en daarbij worden aangesproken op hun eigen verantwoordelijkheid. Stimuleren kan via bijdragen van de werkgever of van sectorfondsen (sociale fondsen of O&O-fondsen). Desgewenst kan de suppletie los gemaakt worden van de werkgever door deze onder te brengen bij sectorfondsen. Dit stelt de financiële belangen van werknemers veilig en maakt ze onafhankelijk van hun oude werkgever. Aanspreken op eigen verantwoordelijkheid gebeurt via de aflopende aanvulling op hun uitkering, maar ook via korting op de uitkering wanneer mensen zich onvoldoende inspannen bij het zoeken naar een nieuwe baan.

Beter ware het om medewerkers mede verantwoordelijk te maken door ze vanuit een derde pijler persoonlijk te laten bijdragen. De eerste aanpassingen kunnen relatief snel geïmplementeerd worden. Voor een persoonlijk bijdrage van medewerkers dient een nieuw sociale zekerheidsarrangement ontwikkeld te worden. Dat kost tijd. De uitdaging is om in kleine stappen naar het einddoel van een efficiënter functionerende arbeidsmarkt toe te werken.

Giel Schikhof is manager Arbeidsverhoudingen bij Wissenraet Van Spaendonck. Irma van der Vorst is directeur Van Spaendonck HR-Legal